door Bert Slagmolen
Shit, shit, en nog eens shit. Egbert schreeuwt het bijna uit. Dat verschrikkelijke Apparaat werkt weer niet. Maanden bezig geweest. Een mooie demo gezien, daarna vele beloften aangehoord. En vooral veel nieuwe rekeningen en nieuwe Experts gezien. Het zou een simpele klus zijn. Het nieuwe Apparaat zou muziek en films voor iedereen in huis beschikbaar maken. Ook de buren doen mee. Een prestatie op zich waar vele uren overleg in zitten. De buren zijn nu wel echt Buren. We zouden met elkaar veel geld besparen en met elkaar beter onze levens kunnen leven. Het leek te werken maar nu komt weer die vreselijke foutmelding. Het is om gek van te worden.
De frustratie ebt na een tijdje weg. Het hoofd van Egbert wordt weer de baas. Dat gedoe met Apparaten hebben we in dit huis eerder meergemaakt. Hij gaat naar zolder. Daar kan hij helder denken. De handboeken, contracten, checklisten, plannen, alles, staat er keurig op een rij in de kast. Hij loopt de stukken nog eens door. Alles is volgens de regels gebeurd. Althans wat hem betreft wel. De andere spelers? Zijn Buren, de Experts, de installateur, toch ook? Toch? Egbert begint te twijfelen. Irritant dat hij niet goed weet wat er in zijn huis gebeurt. Of liever dat hij denkt dat hij het weet. Maar blijkbaar is dat niet zo. Hoe anders te verklaren dat het met het Apparaat niet zo gaat als hier op zolder in de kasten beschreven staat. Ook de twijfel irriteert. Voor het eerst bekruipt hem het gevoel dat hij dit, als bewoner van dit mooie huis, en goed buur, niet kan laten voortduren. Voelt hij zich dan toch verantwoordelijk voor zijn medebewoners, zijn buren, de mensen die vaak langskomen om van de muziek of de beelden te genieten?
Peinzend loopt hij door zijn helder verlichte en geordende zolder – met een steeds minder helder hoofd. Het zet de ramen open voor wat frisse lucht. Een geeltje dwarrelt door het dakraam naar binnen. Hij ziet nog net een vrije vogel op zijn oude antenne landen. Dat is toch te gek voor woorden; een beetje rommel maken. Egbert pikt het briefje op en ziet direct de woorden: KIJK EENS IN DE KELDER. Dit is bizar. De kelder! Een plek waar hij niet graag komt. Daar staan de spullen die je niet goed kwijt kunt, de onafgemaakte klussen, de start van een wijnkelder en andere net-niet hobby’s. De kelder is de plek waar Egbert zijn zwakheden ziet en dan is het er ook nog slecht verlicht en weinig geventileerd. Toch, er kriebelt iets. Zou daar misschien het begin van een antwoord liggen voor het steeds weer terugkerende gezeur dat hij met het Apparaat en de Experts en de Buren heeft? Hij is al naar beneden gelopen, er lijkt geen weg terug. Geeft niet. Misschien wel spannend om weer eens in zijn kelder te zijn. Laatste bezoek dateert al weer van jaren geleden toen hij verantwoordelijk werd voor het huis.
De deur gaat niet makkelijk open. Symbolisch? Egbert vermant zich. Hij loopt naar beneden en ziet zijn plannen, dromen, en andere onafgemaakte zaken staan. Tjonge, als hij toch een meer … zijn oog valt op een nieuwe stelling. Die is zeker niet van hem. Is er dan nog een andere bewoner die in de kelder komt? Hij loopt naar de stelling en ziet allemaal keurige archiefdozen. De etiketten zijn wat moeilijk te lezen. Of wil hij de woorden op de etiketten niet zien: VERONDERSTELLINGEN, WAARDEN, OVERTUIGINGEN, …. De trillingen komen in zijn lichaam. Hij voelt zich betrapt en tegelijkertijd geïntrigeerd. Wat er in de kelder staat lijkt een laagje dieper te gaan dan het prachtige geordende materiaal op zolder. Hij ziet meer dozen. Etiketten schieten nieuwe woorden door zijn hoofd. MINDFUL, BLAMEFREE, RESPECT, VEERKRACHT, LEREN, ONVERWACHTE. Het duizelt Egbert. Zijn interesse wint het van zijn weerstand tegen kelderzaken. Hij pakt een paar dozen om eens goed op zolder te gaan bekijken en te ordenen en te .… Nee, een plotseling moment van helderheid doet hem beseffen dat dat geen goed idee is. De wereld van de zolder moet je niet gebruiken om de kelder te begrijpen. Dat is iets anders, dat kan wel andersom. In de kelder ben je bij de fundamenten .… Egbert opent de doos met OVERTUIGINGEN en ziet dat er een notitie bovenop ligt waarvan de inkt nog niet droog is.
