door Michel Baas
“Egbert, wanneer maak je die badkamer af?” Egbert wordt er gek van. Zijn vrouw, Johanna, zeurt de hele tijd aan zijn hoofd. Ja natuurlijk hij had het beloofd. Een deel zou hij zelf verbouwen. Al die externe bouwvakkers; de timmerman, loodgieter, dakdekker, stucadoor en installateur allemaal werken ze mee aan de grote verbouwing en de bodem van de huiselijke schatkist is al snel in zicht. Iedere dag tegenslagen, maakt dat er steeds meer werk bijkomt. Uiteraard had hij beter een aannemer de opdracht kunnen geven, maar ja vriendjes hadden zulke goede ervaringen met Jaap de timmerman, Piet de stucadoor en Jozef en Peter waren Polen met gouden handjes, die voor de helft van de prijs in te huren waren. “Een aannemer? Nee joh, zonde van het geld!”
Nu wil hij natuurlijk niet toegeven dat hij stom bezig is geweest en in een proces zit zonder einde in zicht. Al helemaal niet nu ze net het hele weekend ruzie hebben gehad over de dure inrichting van het nieuwe huis. Johanna wilde persé die mooie bank van Lifestyle met bijpassende oorfauteuil en die fantastische kast van Rivièra Maison. Bij zulke mooie meubels horen natuurlijk niet van die goedkope behangetjes en moest alles in dezelfde stijl worden geverfd en behangen. Tsja en dan die oude vloer. Geen denken aan dat ze die zouden opknappen, nee eruit die oude zooi! Het geheel moest rust uitademen. O ja en niet te vergeten die mooie bijpassende gordijnen. Alles voor een mooi, nieuw en sfeervol huis…
Er moest snel gehandeld worden. Nood breekt wetten en dus op naar de Gamma. Met een grote grijns, na een hele middag foldertjes lezen in de Bouwmarkt en Gamma en gewapend met vele boodschappentassen, bouwhelm en kangoo over de schouder komt hij triomfantelijk het huis binnen. De aanwezige werklieden kijken snel de andere kant op en beginnen spontaan te fluiten. Een vragende blik van Johanna vraagt om uitleg: “Egbert, wat is dit?” Egbert kijkt zijn vrouw vol zelfvertrouwen aan en zegt: “lieve schat, om het hele proces van verbouwing te bespoedigen ga ik een handje helpen!”. Ik neem de badkamer voor mijn rekening, ik kan dat ook!” Enigszins ongerust vraagt Johanna: “maar schatje, dat is werk voor vaklieden! Heb je een plan? Heb je een tekening? Heb je advies gevraagd?” Enigszins geïrriteerd reageert Egbert: “heb je geen vertrouwen in me? We kunnen dit best zelf! Ik zal je eens laten zien wat je man kan!”
Een half jaar douchen bij de buren en twee overstromingen later, met een lege huiselijke schatkist en een dreigende echtscheiding, staat een cameraploeg op de stoep. Egbert doet open en staat oog in oog met een grijnzende presentator die vraagt: “alles onder controle Egbert?”
